จากวันนั้นจนวันนี้

ยังไม่ได้แวะเวียนไปหาใครเลยในได

ต้องขอโทษจริงๆ และคงไม่ว่ากันนะคะ

ขอบคุณมากจริงๆ

สำหรับทุกๆ กำลังใจ

ถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน

แต่ตั๋มขรา รู้สึกได้ว่า ทุกๆคนห่วงใยจริงๆ

มิตรภาพที่นี่ดีเสมอ

มันทำให้ตั๋มขรายิ้มได้ ถึงแม้บางครั้งจะเป็นรอยยิ้มทั้งน้ำตาก็ตาม

ช่วงนี้กำลังจิตตกอย่างแรง

เบื่อๆ ไปซะหมดทุกเรื่อง

ยังหาความสบายใจไม่ค่อยได้เลย

เหตุผลที่เป็น และ รู้สึกอย่างนี้

คงเป็นเพราะ “ ใจคน “

เข้าใจ แต่ ยังทำใจไม่ได้สักที

ตอนนี้ยังใช้ชีวิตปกติเหมือนเดิมทุกๆวันที่เคยผ่านมา

ยังคงต้องรอเวลา

และกำลังใจจากใครบางคน

เพื่อจะทำให้ความรู้สึกทุกอย่างมันหายดี

พยายามหยิบความรู้สึก นึกคิด ทุกอย่างมาปัดฝุ่นซะใหม่

ตอนนี้คดีเรื่องรถ ก็เลยดอปความสนใจลง

น่าจะอีกประมาณ 2 อาทิตย์ คงรู้เรื่อง

เพราะตอนนี้ทางผู้หมวด กำลังสอบปากคำ

ของทั้งสองฝ่าย

เมื่อวานลางานตอนบ่ายสามไปสอบปากคำ

เลยเล็งเห็นการทำงานของตำรวจไทย

ทำไมรัฐบาลไทยไม่มีงบสนับสนุน

นั่งสอบปากคำเกือบสี่ชั่วโมง

เซ็งง่ะ  ยิ่งจิตตกอยู่ เบี่ย

เลยไม่มีเรื่องสนุกๆ มาเล่าให้กันฟังเลย

แย่ๆ จริงๆ เลยเนอะตั๋มนี่

หลังจากร่างกายและสมองได้รับความตึงเครียดมาหลายวัน

วันก่อนเลยไปดูแบทแมนมา

หวังไว้ว่า อัศวินแห่งรัติกาลจะช่วยเยียวยาให้หายได้

ปรากฏว่า ไม่ได้ช่วยอะไรเลย แถมดูไม่รู้เรื่องอีกตะหาก

ไม่ค่อยมีสมาธิดูอ่า

ดีอย่างที่ตอนกลางคืนยังหลับได้

อาจคงเพราะรู้สึกเพลียๆ

กินได้แต่ไม่อยาก

ไม่รู้สึกอยากอะไรเป็นพิเศษ

ไปกินเย็นตาโฟ อ.มัลลิกา

คิดว่าจะช่วยได้

แต่ก็กินไปแบบเขี่ยๆ

พยายามจะกินให้เยอะขึ้น

ร่างกายจะได้แข็งแรง

เด๋วป่วยไปแย่เลย

ไม่อยากไปเป็นภาระใคร . . . เนอะ

บอกกับตัวเองเสมอ ให้ ยิ้ม ยิ้ม เข้าไว้

 ถึงแม้มันจะเป็นรอยยิ้มที่เศร้าไปหน่อยก็ตาม